Home Mama & Vrouw Het stille verdriet achter armoede

Het stille verdriet achter armoede

written by redactie
Het stille verdriet achter armoede

Een fijn Sinterklaasfeest voor alle kinderen is iets wat ik alle gezinnen die in armoede leven zo gun! Wist jij dat er in Nederland volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek vorig jaar zo’n 277.000 kinderen opgroeiden in gezinnen met een laag inkomen? Eigenlijk is dat ontzettend triest in zo’n rijk land, maar in armoede moeten leven kan helaas iedereen overkomen.

Zelf dacht ik dat mij dat nooit zou gebeuren met een HBO- diploma in the pocket én een mooie en goed betaalde baan.
Tot vorig jaar had ik samen met mijn toenmalige man als tweeverdieners een riant leven, waarbij we niet erg zuinig met geld waren om het even zo te zeggen. Armoede was wel het laatste waar ik aan dacht.

Maar dingen gebeuren; vanuit mijn mooie, rijke leventje kreeg ik ineens te maken met schulden en geldzorgen. Want toen de relatie met mijn man eind vorig jaar op de klippen liep, en ons huis verkocht moest worden bleef ik achter met een restschuld. En alsof dat nog niet genoeg was raakte ik een aantal maanden later ook nog eens mijn baan kwijt door een reorganisatie. En door deze intense gebeurtenissen en het hebben van schulden waar je zorgen over hebt, kom je in een overlevingsmodus te zitten.

Uit schaamte durf je er met niemand over te praten en hulp vragen is al helemaal een ding in een situatie als deze. En als je dan ook nog eens op internet leest hoe sommige mensen je neerzetten als je een laag inkomen hebt en in armoede leeft, dan kun je wel helemaal door de grond zakken uit schaamte. Opmerkingen als ’Dan ga je toch werken’ of ‘Dan had je geen kinderen moeten nemen’ worden het internet opgegooid zonder dat mensen lijken te weten hoe kwetsend dit kan zijn.

Omdat ik nu moet rondkomen met weekgeld blijft er weinig over voor leuke dingen. En als moeder had ik het idee mijn kinderen tekort te doen na het rijkelijke leven dat we gewend waren. Het knaagde aan me. En met pakjesavond in het verschiet en de zorgen die ik daarover had, heb ik hulp gevraagd. Een hele stap voor iemand die in armoede moet leven! Want de schaamte die je hebt is zo overheersend en die moet je eerst overwinnen.

De eerste stap die ik gezet heb was een aanmelding bij Stichting Leergeld. Deze Stichting helpt je door het sporten of de zwemlessen van je kind te betalen. Maar ze zorgen ook dat je kind een fijne verjaardag kan hebben. De tweede stap die ik heb genomen was me laten inschrijven bij de Voedselbank. Tijdens de intake gesprekken voelde ik zoveel schaamte, maar juist deze mensen begrijpen dat je het moeilijk hebt en stellen je gerust. En als je eenmaal deze stappen hebt gezet dan voel je iets wat ik moeilijk kan beschrijven. Maar dankbaarheid is denk ik wel het grootste woord.

En vandaag is het 5 december, pakjesavond. Voor velen een avond waar kinderen verwend worden met cadeaus. Mede door Stichting Leergeld en ‘Actie pepernoot’ van Nationaal Fonds Kinderhulp én de cadeaus die ik bij de speelgoedbank in de buurt mocht uitzoeken krijgen mijn kinderen toch een fijn Sinterklaasfeest! Ik ben deze stichtingen en de mensen die doneren ontzettend dankbaar.

Ieder kind verdient een gelukkig leven zonder zorgen. Mocht jij net als ik in een situatie als deze belanden: Probeer dan je schaamte te overwinnen en zoek hulp.  Hoe moeilijk ook.

 

In verband met privacy wil de schrijfster van dit verhaal graag anoniem blijven

 

(Visited 36 times, 1 visits today)

You may also like

Leave a Comment