Home Mama & Eten Lang leve de eenpansgerechten!

Lang leve de eenpansgerechten!

written by Henriet Koornberg
Lang leve de eenpansgerechten!

Ik ben fan van eenpansgerechten. Lasagne, macaroni, nasi; ik ben er dol op. Het is ook nog eens heel simpel om te maken. In no time heb je een lekkere, voedzame maaltijd op tafel staan. Lasagne kun je zelfs al eerder klaarmaken. Heel fijn voor drukke sport/hobby-dagen, wanneer je geen tijd en zin hebt om uitgebreid in de keuken te staan.

Voordat ik moeder werd, had ik mezelf voorgenomen dat mijn kinderen alles zouden eten wat de pot schaft. Geen gedoetjes met ‘da luss ik nie’, eten zal je! Maar toen werd ik moeder van twee superschattige, maar zeer eigengereide dames.

Toen ze een jaar waren, begon de ellende al. Ze wilden mijn zelfbedachte, zelfgemaakte en zelfgeprakte creaties niet hebben. Dus schakelde ik over op potjes. En eten dat ze deden! Toen ze te oud werden voor potjes, werd de warme maaltijd weer een lastig onderwerp. De combi aardappels, groente en vlees ging er nog wel in, maar mijn heerlijke eenpansgerechten werden niet gewaardeerd.

Maar waarom wil je het dan niet eten?’ vraag ik aan de oudste.
‘Er zitten allemaal van die dingetjes in,’ is haar antwoord.
‘Wat voor dingetjes?’
Ze wijst met haar hand naar de groene, roze en gele stukjes in de pan.
‘Dat is gewoon groente!’ zeg ik.
‘Dat lust ik dus niet.’

Ze hield vol, net als haar zusje. Maar ik vertikte het dan weer om elke avond aardappels op tafel te zetten. Dus toen heb ik de plain-varianten bedacht: plain-volkorenmacaroni met gesmolten kaas en ketchup, plain-zilvervliesrijst met stukjes kip en ketjap, met als bijgerecht een bakje snoeptomaatjes of mini worteltjes. Dat werkte. De meiden aten hun bordje pasta of rijst braaf leeg.

Het was goed zo, concludeerde ik. Maar dan:

‘Mama, mag ik wat uit de grote pan scheppen?’
Even denk ik dat ik het niet goed heb gehoord. ‘Wat zeg je?’
‘Ik wil wel graag wat van die nasi proeven.’
Mijn oren beginnen te klapperen en mijn hart maakt een sprongetje.
‘Maar natuurlijk. Schep maar op!’
Voorzichtig neemt ze een hapje. ‘Best lekker, mama!’

Eindelijk, eindelijk is ze gaan inzien dat mijn eenpansgerechten overheerlijk zijn! En ik heb goede hoop dat de tweede binnenkort haar voorbeeld volgt!

(Visited 28 times, 1 visits today)

Leave a Comment